Het begin van de float gaat het snelst, heb ik ondervonden. Het tegen elkaar zetten van de schotten en gangen gaat vlot, en levert direct zichtbaar resultaat. Dat aan elkaar zetten gaat met schroeven en tiewraps, maar dat is natuurlijk niet permanent. De naden worden volgestopt met 'putty', epoxy aangevuld met microballoons tot het de consistentie van pindakaas heeft.
 |
Initiëel worden de gangen met schroeven en tiewraps
tegen elkaar gehouden. |
Vervolgens gaat het prutje in een puntzak waar ik het puntje vanaf knip. Al knijpend kan er zo een mooie strook putty in de groef gelegd worden. Met het plamuurmes erlangs en klaar. De kunst is om er precies genoeg of iets te veel in te leggen. In ieder geval niet te weinig want dan moet je later nog eens erlangs. Ook niet teveel putty klaarmaken want dan begint het al in de zak te stollen.
De eerste puntzakken had ik uit de keuken gepikt, ze zaten bij een koekjes-bak-pakket of iets dergelijks. Toen bleek dat het geweldig werkte heb ik direct 1000 snoepzakken besteld. Wat was mijn dochter blij toen ik dat vertelde. En teleurgesteld toen ik vervolgens meldde dat ze leeg waren :-)
 |
| Met een puntzak de epoxy putty aanbrengen. |
 |
| De naden en schroefgaatjes gevuld |
De gangen zijn nu aan elkaar en aan de schotten geplakt. Dat is niet sterk genoeg, dus over de kimmen wordt een glasband van 10 cm breed geplakt (400 gsm 45/45). Daarna de twee zijkanten volledig bedekken met glasweefsel. Tenslotte over de kiel een unidirectioneel glasband.
Voordat de glasweefsels worden aangebracht echter nog een ander klusje: de boeg afzagen.
Het voorste deel van de float, vóór het eerste schot, wordt massief schuim. Dit deel krijgt het over het algemeen het zwaarst te verduren: drijvende troep in het water, iets te hard aankomen bij het afmeren, enz. Door op deze kwetsbare plek massief schuim te gebruiken vaar je de boel niet meteen lek, en kan je gewoon doorvaren zonder eerst te moeten repareren. Dat doe je later eens als je er zin in hebt. Na verloop van tijd - reparatie op reparatie op....- zaag je de punt er weer weer af en zet je er een nieuwe op.
De nieuwe massieve punt is opgebouwd uit verschillende lagen schuim die op elkaar zijn geplakt met epoxy. De middelste laag is langs de voorrand van high density schuim, dit is wat drukvaster dan het 'normale' groene schuim. De lagen van het boegstuk heb ik eerst op elkaar geplakt, en pas toen dat was uitgehard in zijn geheel tegen het voorste schot van de drijver geplakt. De spanbanden drukken het geheel stevig aan.
Mooi strokend gezaagd, geraspt en geschuurd. Links met de twee handvatten mijn zelfgemaakte schuurplank. Door de lengte schuur je niet zo snel deuken in het schuim.
De onderkant van de boeg van boven gezien: wave-piercing..
Als alle glas erop zit zie je de struktuur van het weefsel nog goed in de epoxy. Om alles mooi glad te krijgen moet er geplamuurd en vervolgens geschuurd worden. Dat is echt een kl#@!te werk wat me al menig zweet-druppeltje gekost heeft. Proefondervindelijk vastgesteld: doe steeds dunne laagjes, want 90% van wat je erop smeert moet er later weer af geschuurd worden....
De romp losgehaald van de strongback en omgedraaid. De steunen heb ik later nog wat verbeterd. Je ziet hier ook enkele rechthoekige vakken afgetekend op de romp, dat zijn extra lagen glastape die ik op onvolkomenheden in het onderliggende glasweefsel heb aangebracht.
Het achterste deel
Hier zie je de plaats waar de voorbeam aan de drijver gemonteerd wordt. Het gat in het schot is bedoeld voor een inspectieluikje. Kan ook gebruikt worden om eventuele condens uit de voorste ruimte te dweilen.
De drijver is verdeeld in drie waterdichte ruimtes. Het schot met het luikje is de scheiding tussen de voorste en de middelste ruimte. De middelste ruimte dient ook als berging voor lichte spullen.
De voorste waterdichte ruimte is in tweeën gedeeld door een schot, met onderaan een afwateringgat (niet zichtbaar in de foto) zodat eventuele condens naar het inspectie- luikje kan lopen.
Beide vakken zijn voorzien van een compressiebalkje dat dient om 'pompwerking' tegen te gaan: als de boeg zich in een golf boort drukt deze de zijkanten wat naar binnen. de balkjes voorkomen de meeste beweging.
Het stipje dat je in deze en de vorige foto kan zien midden-boven in het waterdichte schot is een gaatje. Het schot is dus niet helemaal waterdicht. het gaatje is bedoeld als 'pressure release' (nederlands?). Door genoemde pompwerking en ook door verwarming door de zon en vervolgens weer afkoelen tijdens de nacht zou er over- of onderdruk kunnen ontstaan in de drijver. Resulterende krachten kunnen groot zijn. De gaatjes in de waterdichte schotten moeten dit voorkomen. Ze zijn zodanig geplaatst dat het onwaarschijnlijk is dat de hele drijver volloopt. Als bijvoorbeeld één van de ruimtes water maakt dan houden de hoofdromp en de twee andere ruimtes de boel dermate drijvend dat de lekke ruimte niet eens geheel volloopt. In het geval dat de boot helemaal op z'n kop terecht komt zitten de gaatjes onderin, en kan de lucht niet weg.
Een handige tool die ik goedkoop van de aldi heb: de powervijl. Hiermee kan ik het schuim tussen de glaslagen weghalen op plaatsen waar dat nodig is.
Schuim weggehaald, de ontstane ruimte kan nu worden opgevuld met epoxy putty.
Hier zie je de boeg van massief schuim. Tijdelijk gemonteerd met McGyver tape: de ondersteuning voor de wantputtingen voor de 'whiskerstays', de zijdelingse stagen die van de boegspriet op de hoofdromp naar de drijvers aan weerszijden lopen.
